Το γράμμα του Νικ κι ένα τσιγάρο

Πώς να ξεκινήσω;

Απευθείας στο θέμα. Χωρίς καμιά αναφορά στο παρελθόν, ναι.

Θα πω αμέσως τί θέλω και τί αισθάνομαι. Να της αποσπάσω την προσοχή κατευθείαν, να σταματήσει ότι σκέφτεται και να κρέμεται από την κάθε επόμενη λέξη μου.

Αλλά πώς να το κάνω αυτό;

~~

Το μυαλό του Νικ έπαιζε ένα άτιμο παιχνίδι την τελευταία ώρα. Είχε αποφασίσει ότι θέλει να γράψει το γράμμα, αλλά δεν είχε αποφασίσει τον τρόπο. Δεν είχε διαλέξει τις λέξεις.

Ανάγνωση κειμένου » “Το γράμμα του Νικ κι ένα τσιγάρο”

Περίμενε με – Η Ζωή του Νικ

Όλοι έχουν έναν αγαπημένο ήρωα. Όλοι όσοι ταξιδεύουν στο μη πραγματικό κόσμο και ταυτίζονται με ιστορίες που περιγράφονται σε βιβλία, μεταφέρονται σε σειρές και προβάλλονται σε ταινίες.

Συνήθως οι αγαπημένοι μας ήρωες είναι αυτό που δεν είμαστε εμείς.

Έχω γνωστούς που ταυτίζονται με υπερανθρώπους επειδή οι ίδιοι είναι ανίκανοι να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τη ζωή. Έχω παλιούς γνώριμους και πλέον αγνώστους που ταυτίζονται με τους κακούς χαρακτήρες επειδή οι ίδιοι είναι σκατάνθρωποι.

Ανάγνωση κειμένου » “Περίμενε με – Η Ζωή του Νικ”

Ο Θεός έχει τη μορφή Σκίουρου

«Ο πατέρας μου πήγε για κυνήγι με δυο φιλαράκια του. Τότε τους επιτέθηκαν οι Κομάντσι. Τους πήραν τα άλογα τους. Σκότωσαν τους δυο φίλους του πατέρα μου.

Αλλά εκείνον τον άφησαν να ζήσει. Κι έμεινε πίσω μόνος του, για μέρες.

Μέρες νηστικός και χωρίς νερό, μέρες ολόκληρες. Μέχρι που μια μέρα, ενώ σερνόταν στο χώμα κι έψαχνε κάτι να φάει, βρήκε το Θεό.

Ακριβώς απέναντι του, ένας μεγάλος, χοντρός Σκίουρος τον κοιτούσε στα μάτια.

Οπότε, συγκέντρωσε όλα τις δυνάμεις του και τον πυροβόλησε τον καριόλη». Τον έψησε, τον έφαγε, Τον δόξασε και επέζησε να διηγηθεί την ιστορία στον γιο του.

Ανάγνωση κειμένου » “Ο Θεός έχει τη μορφή Σκίουρου”

Όνειρα γλυκά κι ένα παγωτό χωνάκι

Άργησα να συνηθίσω, κι άργησαν και τα μάτια να προσαρμοστούν.

Πίσσα σκοτάδι παντού γύρω κι όσο για θόρυβο, στα νεκροταφεία έβρισκες περισσότερο.

Ησυχία απόκοσμη, ούτε νυχτοπούλια να ενοχλούν αλλά ούτε και τζιτζίκια να χορεύουν. Όσο  και να τα αναθεμάτιζα και να  τα αναθεματίζω κάθε καλοκαίρι, σήμερα τα ήθελα να είναι μαζί μου.

Να μου κρατάν παρέα.

Ένιωθα μόνος από πριν, και τώρα νιώθω μόνος. Άρχισα να περπατάω στο σκοτάδι, με μια άνεση που μου ψιθύριζε : «Εδώ ξανάρθες».

Αλλά δεν την χρειαζόμουν την κουβέντα αυτή, το ήξερα.

Ανάγνωση κειμένου » “Όνειρα γλυκά κι ένα παγωτό χωνάκι”

Πέρα από τον Ποταμό

«Ο θάνατος θα έρθει από την θάλασσα καβάλα σε μεγάλα άλογα  ξύλινα και θα κουβαλάει ραβδιά που φωτιά θα πετούν. Σαν ήλιος θα λάμπει στη νύχτα μέσα και το πέρασμα του θα αφήνει καπνό»

Τώρα καταλάβαινε την ερμηνεία, από μικρή το άκουγε από την μητέρα της και έπειτα όταν η ψυχή της έφυγε προς τους μακρινούς τόπους, από τον Πατέρα.

Ανάγνωση κειμένου » “Πέρα από τον Ποταμό”