Γυάλινος – ψεύτικος κόσμος;

Στάσου μπροστά από έναν καθρέφτη και κοίταξε τον.

Θα δεις το είδωλο σου να σε κοιτά πίσω, με το ίδιο ακριβώς βλέμμα και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, θα κάνει τις ακριβώς ίδιες κινήσεις με εσένα σε ένα ακριβώς ίδιο σκηνικό.

Γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα αφού το βλέπεις μέσω ενός καθρέφτη, γνωρίζεις ότι απλά είναι η αντανάκλαση σου, ότι απλά υπάρχει επειδή υπάρχεις εσύ.

Τώρα σκέψου, μάλλον φαντάσου και σκέψου μαζί, ότι το είδωλο σου σκέφτεται και αισθάνεται το ίδιο για εσένα.

Σε θεωρεί μια αντανάκλαση του, σε θεωρεί ανύπαρκτο κι ότι υπάρχεις επειδή υπάρχει αυτό.

Σκέψου πως πίσω από τον καθρέφτη υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος όπου το είδωλο σου ζει, σαν ένας άλλος φυλακισμένος  εαυτός σου , και το μόνο σημείο που μπορείτε να συναντηθείτε είναι ένας καθρέφτης.

Πιο σωστά, μέσω ενός καθρέφτη μπορείτε να αντικρίσετε ο ένας τον άλλον.

Φαντάσου τώρα τον κόσμο όπου μπορεί να ζει αυτό το είδωλο σου, που μπορεί να είναι ένας «εσύ» λίγο ή πολύ διαφορετικός. Φαντάσου να έχει μια διαφορετική δουλειά, φαντάσου να έχει διαφορετικούς φίλους, διαφορετική σχέση, διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης καταστάσεων και διαφορετική φιλοσοφία ζωής.

Φαντάσου και σκέψου, μάλλον τώρα απλά σκέψου και θυμήσου, αν κάποιες φορές αντιμετώπισες διλλήματα για τις αποφάσεις που πήρες.

Θυμήσου αν σκεφτόσουν τότε και αν συνεχίζεις να σκέφτεσαι τι θα γινόταν αν επέλεγες κάτι άλλο, αν διάλεγες το διαφορετικό.

Τώρα συνδύασε αυτές τις μνήμες με τα αποτελέσματα και φαντάσου στον κόσμο αυτόν μέσα στον καθρέφτη να είναι ο άλλος «εγώ» σου όπου ζει με τις επιπτώσεις των αποφάσεων που δεν πήρες και αναγκαστικά τις πήρε εκείνος, δηλαδή και πάλι εσύ.

Σκέψου τώρα και φαντάσου πάλι, πως ο κόσμος που οι λάθος αποφάσεις σου ή οι αποφάσεις που ποτέ δεν πήρες έχουν βρει πάτημα και στέγη και έχουν επηρεάσει έναν άλλον «εσένα».

Σκέψου πως αυτός ο άλλος έχει χτίσει και δημιουργήσει μια ζωή και κάποια βιώματα λόγω των επιλογών που απέρριψες. Σκέψου πως αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη είναι παραπάνω από ένα απλό είδωλο σου, είναι «εσύ» ή μάλλον είσαι εσύ αλλά δεν το ξέρει ούτε αυτό αλλά ούτε κι εσύ.

Μέσα σε μια πεζή καθημερινότητα και μια ρουτίνα που σκοτώνει κάθε στοιχείο και ίχνος δημιουργικότητας, μια άποψη και θεωρία τέτοιου είδους σε κρατά σε μια άλφα εγρήγορση.

Δεν θα κοιτάξεις ποτέ καθρέφτη με τον ίδιο τρόπο αν την πιστέψεις.

Μοιραστείτε το:

Similar Posts

  • Αποφθέγματα των Γηγενών

    Ένας γέρος ινδιάνος Cherokee διδάσκει τον εγγονό του στα θέματα της ζωής: “Μια μάχη μαίνεται μέσα μου”, λέει στο αγόρι.“Είναι μια σκληρή μάχη ανάμεσα σε δύο λύκους. Ένας είναι κακός – είναι κακία, μοχθηρία, μνησικακία, ζήλια, λύπη,τύψεις, λαγνεία, λύπηση, πικρία, δουλικότητα, ψέμα, ψεύτικη υπερηφάνεια, υπεροψία και εγωισμός.”

  • Η μοναξιά του σχοινοβάτη

    Όταν γράφεται ένα κείμενο, σπάνια γράφεται από ένα και μόνο άτομο, αντιθέτως αρκετές φορές πολλά άτομα συντελούν στην τελειοποίηση του Κι ας πληκτρολογούν τα ίδια δάχτυλα, από το ίδιο ζευγάρι χεριών    

  • |

    Resident Evil 2 Remake – Part 2

    Πόσες αναμνήσεις και πόση συγκίνηση κουβαλάει το Resident Evil 2 Remake; Πολλές. Άπειρες. Να δούμε και να θυμηθούμε κάποια teasers που είχαν διαρεύσει πριν από την κυκλοφορία του; Τώρα, θέλω να μπει όποιος διαβάζει αυτές τις γραμμές στην εξής ψυχολογική κατάσταση: Είσαι τριάντα χρονών, έχεις πλέον την καινούργια γενιά κονσολών σπίτι σου, έχεις παίξει τα πρώτα…

  • Γκρίνια του Θείου – Vol.4

    Καιρό έχουμε να τα πούμε, ή μάλλον να τα γράψουμε. Χρησιμοποιώ την ατάκα του Κωστικόθορα, θα καταντήσω σαν και τα μούτρα του στο τέλος. Πενήντα χρονών από τα είκοσι του με μηδέν αισιοδοξία για το οτιδήποτε, ούτε καν για τη μίζερη ζωή του. Ναι, θα μου πεις, είναι ήδη μίζερη. Πώς διάολο να νιώσει ο…

  • Βλεφάρισμα

    Έκλεισα τα μάτια στα δεκαπέντε με δεκαέξι. Τα άνοιξα και βρέθηκα στα λίγο πριν τα τριάντα. Στην κυριολεξία τα δέκα χρόνια που πέρασαν μου φάνηκαν σαν ένα βλεφάρισμα του ματιού. Όπως κι αν ακούγεται (ή βλέπεται και διαβάζεται) αυτό, συνέβη έτσι ακριβώς όπως το περιγράφω. Ένα βλεφάρισμα και πέρασε μια δεκαετία. Μια δεκαετία με χαρές…

  • Η μέθοδος του Προκρούστη

    Ο Προκρούστης ήταν ένας ληστής της Αθήνας που δρούσε στα αρχαία χρόνια κοντά στην περιοχή που σήμερα λέγεται Δαφνί. Σταματούσε περαστικούς και τους προσκαλούσε στο σπίτι του, όπου τους εξανάγκαζε να ξαπλώσουν επάνω σε ένα σιδερένιο κρεβάτι, γνωστό αργότερα και ως Προκρούστειος κλίνη. Αν ο άνθρωπος ήταν μεγαλόσωμος και περίσσευε από το κρεβάτι, τότε ο…