Πράσινη Ιγκουάνα – Τα βασικά για έναν αρχάριο ιδιοκτήτη

Ίσως να φταίει το ότι καλοκαιριάζει, ίσως να φταίει πως αρχίζω να μην αντέχω τη ζέστη που έρχεται και αρχίζω να φαντασιώνομαι παραλίες κάπου στην Καραϊβική με συνοδεία Psychedelic Trance.

Ίσως απλά να γερνάω και το καλοκαίρι να μου θυμίζει τη χαμένη νιότη και την παιδική ηλικία που ποτέ δεν πέρασε και ποτέ δε θα φύγει από πάνω μου.

Τέλος πάντων, σήμερα θα αναφερθώ σε μια μόδα (όπως τα πάντα στην πατρίδα μας) που είχε έρθει στις αρχές του 2000.

Τότε που στο «Είσαι το ταίρι μου», ο Λάζαρος μας παρουσίασε το κατοικίδιο του, το Μήτσο.

~~{}~~

~~{}~~


Ο Μήτσος ήταν μια σαύρα, μια πράσινη ιγκουάνα.

Και μαντέψτε τί έγινε αγαπητοί φίλοι: σύσσωμο το τηλεοπτικό κοινό, κατά κύριο λόγο απαρτιζόμενο από πιτσιρίκια ήθελε να αποκτήσει μια τέτοια σαύρα.

Κι εγώ θέλησα. Και απέκτησα.


Ξεκινώντας, δυο λόγια για το συγκεκριμένο είδος, τί είναι τούτες οι πράσινες σαύρες:

Είναι αυστηρά φυτοφάγες, το μήκος τους μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και σε αιχμαλωσία το ενάμιση μέτρο, το βάρος τους μπορεί να φτάσει μέχρι τα οκτώ με δέκα κιλά.

Έχουν ανάγκη την ηλιακή ακτινοβολία καθώς προέρχονται από Μεξικό, Κούβα, Βόρεια Αμερική και Καραϊβική όπου ο ήλιος είναι “Επάνω” όλο το χρόνο.

Στην αιχμαλωσία, αυτή τους την ανάγκη την καλύπτουμε με ειδικές λάμπες που παράγουν uva- uvb φωτισμό απαραίτητο για την επιβίωση τους.

~~{}~~

~~{}~~

Τα Πράσινα Ιγκουάνα είναι απρόβλεπτα ζώα.

Μάλιστα, είναι ίσως από τα πιο απρόβλεπτα είδη σαυρών που υπάρχουν, έχουν κοφτερά δόντια που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε ράμματα. Είναι όμως και πανέξυπνα και μπορούν να δεθούν με ένα άτομο.

Θέλουν απίστευτη φροντίδα και προσοχή, χρειάζονται πολλά, από τροφή και ειδικές θερμαινόμενες πλάκες μέχρι ένα τεράστιο χώρο για να ζουν (terrarium) μαζί με λάμπες και ειδικούς φωτισμούς.

Οπότε χρειάζονται και πολλά χρήματα. Αυτά για όποιον ερασιτέχνη κι άνεργο σκέφτεται να πάρει κάποτε κάτι τέτοιο.


Μην το κάνεις, τζάμπα θα πάει το ζώο.


Όλα τα παραπάνω είναι δικές μου εμπειρίες. Ήμουν από τους ανθρώπους που πριν πάνε να αγοράσουν το συγκεκριμένο ζώο είχαν διαβάσει τα πάντα σχετικά με αυτό.

Σε αντίθεση με όλους, άντε να πω τους περισσότερους κι όχι όλους , που απλά ήθελαν ένα κατοικίδιο λόγω του πράσινου χρώματος του, επειδή έπαιζε στην τηλεόραση κι ήταν μια σαύρα… κι άλλων ηλίθιων λόγων.

Πάλι, όσα κι αν είχα διαβάσει, ότι κι αν είχα μάθει από ανθρώπους που είχαν τέτοιου είδους κατοικίδια (exotic pets είναι η ευρωπαϊκή ονομασία τους) οι οποίοι είχαν μυαλό κι ήταν σοβαροί ιδιοκτήτες, όσο χρόνο κι αν πέρασα με τη σαύρα μου δεν ήταν αρκετά για να με κάνουν κι εμένα έναν (σοβαρό ιδιοκτήτη).

Έρχομαι στο ζουμί κι απευθύνομαι σε οποιονδήποτε θα ήθελε να αποκτήσει μια ιγκουάνα και σκέφτεται τί και πώς.

~~{}~~

~~{}~~


Πρώτον, ο χώρος είναι σημαντικός για το ζώο και η ανοησία που λέγανε οι ιδιοκτήτες πετ-σοπ κάποτε, ότι δηλαδή θα μεγαλώσει όσο είναι και η γυάλα του, δεν ισχύει.

Σε μια μικρή γυάλα το ζώο απλά θα κουλουριάζεται, δε θα αναπτυχθεί σωστά και θα βγάλει πρόβλημα σε κάποιο σημείο της ζωής του. Θα είναι και δυστυχισμένο.

Το ιδανικότερο θα ήταν μια γυάλα μεγέθους έως και ενάμισι μέτρο μήκος/πλάτος/ύψος (για ένα ενήλικο ζώο). Αν δεν υπάρχει τόσος χώρος στο σπίτι, δεν χρειάζεται να σκέφτεται κάποιος να αποκτήσει μια ιγκουάνα.

Για τη διαμόρφωση του χρειάζεται:

υπόστρωμα (άμμος/ξυλαράκια/χαρτί/χώμα/εφημερίδαα κ.α.), ένα μπολ νερού να είναι πάντα γεμάτο και πάντα φρέσκο, ένα μπολ φαγητού (σε ανήλικο, αργότερα θα τρώει μόνο μια φορά την ημέρα και μπορεί να γίνεται και εκτός κλουβιού) μια λάμπα φωτισμού uva-uvb, θερμαινόμενη πλάκα και πέτρα (αν και δε συστήνεται τόσο για πράσινη ιγκουάνα), κλαδιά σκαρφαλώματος καθώς τους αρέσει να κρέμονται ψηλά και πάνω από το έδαφος, χώρος χώνεψης για τις στιγμές αράγματος μετά το φαγητό τους, ειδικές τρύπες στην γυάλα για αν αναπνέουν.

Χονδρικώς αυτά.

~~{}~~


~~{}~~

Δεύτερον, η θέρμανση και ο φωτισμός παίζουν καθοριστικό ρόλο για την επιβίωση του ζώου, ειδικά το χειμώνα. Τα ερπετά δεν μπορούν να προσαρμόσουν τη θερμοκρασία σώματος τους, οπότε χρειάζονται τη βοήθεια μας.

Επί καθημερινής βάσης λοιπόν μια σαύρα χρειάζεται ένα οκτάωρο κάτω από ήλιο-λάμπα.

Το καλοκαίρι το φως του ήλιου είναι η καλύτερη επιλογή, το χειμώνα η λάμπα είναι απαραίτητη.

Πάντα αλλαγή μετά από ένα εξάμηνο χρήσης, πάντα σε σημείο δεξιά ή αριστερά της γυάλας καθώς το ζώο θα θέλει αφού πάρει όση θερμότητα χρειάζεται να πάει στο σκιερό σημείο για να καθίσει.


Τρίτον, η διατροφή του ζώου είναι για πολλούς εύκολη υπόθεση καθώς πρόκειται για φυτοφάγες σαύρες.

Τα μικρά τρώνε όποτε και να δουν τροφή στο πιάτο τους ενώ τα ενήλικα τρώνε από μια φορά την ημέρα έως και μια φορά τις τρεις ημέρες.

Η διατροφή τους περιλαμβάνει λαχανικά (εκτός μαρουλιού), φρούτα ανάλογα με την εποχή συνοδευμένα από ειδικές κροκέτες που βοηθούν με βιταμίνες. Το ασβέστιο πρέπει να υπάρχει σε κάθε γεύμα πασπαλισμένο σε οποιαδήποτε τροφή.


Τέταρτον και σημαντικότερο όλων, η φροντίδα και ο χρόνος.

Παραδείγματα φροντίδας του ζώου είναι : το καθάρισμα της γυάλας μετά την βιολογική του ανάγκη, αλλαγή υποστρώματος κάθε μήνα, κόψιμο νυχιών με πολλή μεγάλη προσοχή καθώς πολλές μολύνσεις καραδοκούν, μπάνιο ανά τακτά διαστήματα το καλοκαίρι καθώς μιλάμε για ερπετά που αγαπούν το νερό, διαρκής ενυδάτωση τους μέσα στη γυάλα και μια ισορροπημένη υγρασία όλη την ημέρα.

Βασικό όλων κατά την αλλαγή δέρματος (ναι,υπάρχει κι αυτό καθώς μιλάμε για ερπετό) , ΔΕΝ τραβάμε την πέτσα του ζώου αλλά ψεκάζουμε με νερό και απλά τρίβουμε πολύ πολύ απαλά μια δυο φορές όταν το χρώμα από διάφανο γίνει άσπρο.

~~{}~~

~~{}~~

Όσον αφορά το χρόνο, είναι απαραίτητος για να σας μάθει το ζώο. Ναι οι ιγκουάνες μπορούν να μάθουν ανθρώπους και να δεθούν μαζί τους.

Στην αρχή θα σας βλέπουν σαν μια πηγή φαγητού, αλλά αν κάνετε σωστά ότι πρέπει να κάνετε και να προσέχετε και αγαπάτε το ζώο, θα σας το αντιγυρίσει.

Δε θα κουνά την ουρά του όποτε μπαίνετε σπίτι, ούτε θα γουργουρίζει όποτε το πιάνετε στα χέρια σας.

Αλλά εάν το έχετε ελεύθερο και μόνο του έρθει επάνω σας να ξαπλώσει, εάν χτυπάει το τζάμι της γυάλας μόλις σας δει, εάν είναι ανήσυχο και ησυχάσει μόλις σας ακούσει, αν δεν σας αποφεύγει γενικά, τότε κάνατε καλή δουλειά.


Κι αφού περάσαμε τα τρία πρώτα στάδια ας πάμε και στο σημαντικότερο, το ζώο αυτό καθαυτό.


Μπορεί ο καθένας να χειριστεί μια ιγκουάνα; Όχι, δεν μπορεί. Αυτή είναι η αλήθεια. Μια μικρή σαύρα είκοσι εκατοστών μέσα σε ένα με δυο χρόνια (με τις κατάλληλες συνθήκες βέβαια) θα φτάσει το ενάμισι μέτρο. Δεν είναι για παιδάκια, δεν είναι για ερασιτέχνες που δεν έχουν χειριστεί ποτέ ερπετό.


Είναι επικίνδυνο σαν ζώο; Και βέβαια είναι. Μιλάμε για ερπετό που μπορεί να φτάσει δύο μέτρα μήκος, με δόντια που κόβουν, νύχια που σκίζουν και ουρά που τη χρησιμοποιεί σαν μαστίγιο (όσο μπορεί). Έχε το στο μυαλό σου, γι αυτό το λόγο είναι καλύτερο να αγοράσεις ένα μικρό ζώο ώστε να σε συνηθίσει πιο εύκολα. Και να σε θυμάται όταν μεταμορφωθεί σε γκοτζίλα.


Μπορεί να με συνηθίσει και να με μάθει; Βεβαίως. Ειδικότερα τα μικρά. Σιγά σιγά, με τροφή προσπαθείς να το κάνεις να φάει από το χέρι σου. Αυτό για να καταλάβει πως δεν είσαι απειλή αλλά πηγή τροφής.

Με τον καιρό θα σε αφήσει να το πιάσεις και να το βγάλεις από την γυάλα.

Όχι, δεν μπορείς με το που το αγοράσεις να το βάλεις να καθίσει στον ώμο σου, θα φύγει.

Συνηθίζει τη μυρωδιά, τη φωνή, τη θερμοκρασία αλλά καταλαβαίνει πότε είσαι αγχωμένος, νευρικός και πότε φοβάσαι. Γι αυτό τον λόγο δεν είναι κατάλληλα κατοικίδια για παιδιά. Δένεται με άνθρωπο και στεναχωριέται όταν ο άνθρωπος το ξεχνάει.


Και το τελευταίο, η συμπεριφορά.

Πρόκειται για κυκλοθυμικές σαύρες, την μια είναι έτσι και την άλλη αλλιώς. Ειδικά οι ενήλικες αρσενικές στα καλά καθούμενα μπορεί να βγάλουν μια επιθετικότητα ακόμη και προς τον ιδιοκτήτη τους. Τις ημέρες που επιθυμούν να ζευγαρώσουν συγκεκριμένα.

Τα θηλυκά γεννούν αυγά, είτε γονιμοποιηθούν είτε όχι. Οπότε πρέπει να ξέρει ο ιδιοκτήτης να χειριστεί τέτοιες καταστάσεις. Δεν τους αρέσει να αλλάζουν περιβάλλον που έχουν συνηθίσει και κρατάν μούτρα και βγάζουν επιθετικότητα. Γενικά είναι αλλοπρόσαλλες σαύρες αλλά αυτό είναι το ωραίο.

Δεν θα βαρεθείς ποτέ με μια πράσινη ιγκουάνα.

~~{}~~

~~{}~~

Και επίσης, βεβαιώσου – εάν πραγματικά θέλεις μια πράσινη ιγκουάνα – πως θα έχεις εύκαιρο έναν κτηνίατρο που γνωρίζει από ερπετά.

Δυστυχώς στην Ελλάδα οι ερπετολόγοι σπανίζουν και αν πέσει σε ανίδεο το ζώο κινδυνεύει. Έτσι την πάτησα εγώ, οπότε η πρώτη συμβουλή για την αγορά μιας ιγκουάνας που δίνω είναι αυτή, ψάξε και βρες έναν σχετικό με το αντικείμενο κτηνίατρο.


Παρασύρθηκα και το κείμενο βγήκε μεγάλο, πολύ μεγαλύτερο από ότι ήθελα, ελπίζω να βοήθησα όποιον θα ήθελε ένα τέτοιο ζώο. Επαναλαμβάνομαι επίτηδες σε ορισμένα σημεία, ελπίζω να μην κούρασα.

Τώρα όσον αφορά το ότι θα έπρεπε να ζουν ελεύθερα στη φύση και όχι αιχμάλωτα σε σπίτια, μπορεί να ισχύει. Αλλά από τη στιγμή που υπάρχουν στο εμπόριο προτιμώ να συμβουλεύω κόσμο για την καλύτερη αντιμετώπιση και τον κατάλληλο χειρισμό των ζώων αυτών παρά να αναθεματίζω την ανθρωπότητα και τον καταναλωτισμό.

Μακάρι να υπήρχαν μόνο στις ζούγκλες, στα δάση του Αμαζονίου και στα νησιά τους, αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

~~{}~~

~~{}~~

Μοιραστείτε το:

Similar Posts