Να ξημερώσει στο Βαρδάρη

Να ξημερώσει στο Βαρδάρη

Θ’ αρχίσω με το κλασικό επαναλαμβανόμενο κλισέ: Τί να πρωτογράψεις για αυτήν τη μαγική, κατ’ εμέ, πόλη. Για το απίστευτο κλίμα της; Την υγρασία που φτάνει στα ουράνια κατά τη διάρκεια του χειμώνα και σου τρυπάει μέχρι και την ψυχή; Εάν βέβαια αποφασίσεις να κατέβεις μια βολτίτσα στην παραλία ή σε κανένα από τα χιλιάδες…

Το καλοκαίρι και η ανθρωπιά στην παραλία

Το καλοκαίρι και η ανθρωπιά στην παραλία

Καλοκαίρι, τα πουλιά ολημερίς στον ουρανό τιτιβίζουν. Ο ουρανός ο οποίος τα φιλοξενεί, φορά το εκτυφλωτικό του φόρεμα. Ο ουρανός δεν έχει γένος, ας μη τον κρίνουμε ενώ μας καλημερίζει με το πιο βαθύ και γαλανό του χρώμα. Ενώ μας καληνυχτίζει με το απαλό σκούρο του δειλινού, το οποίο συμβολίζει την αδημονία μας για την…

Πόσο ακόμη μέχρι να σπάσεις

Πόσο ακόμη μέχρι να σπάσεις

Σου φαίνονται όλες οι μέρες ίδιες. Ξημερώνει, νυχτώνει, ξυπνάς, κοιμάσαι. Κάθε μέρα, όλο το μήνα, για ολόκληρο το χρόνο. Ξανά και ξανά, πάλι και πάλι. Η ίδια, αλλά ακριβώς η ίδια ζωή. Η ρουτίνα. Και τη ρουτίνα σου την έχεις βαφτίσει ζωή μικρέ μου, αυτό είναι. Βάφτισες τη ρουτίνα σου, ζωή. Η ζωή το άκουσε…