Κουλτούρα στην οδήγηση – Μηδέν

Σαν κλασικός αστός, γόνος και συνεχιστής μιας ελληνικής οικογένειας, έκατσα πίσω από το τιμόνι πρώτη φορά στην ηλικία των δεκατριών.

Κάποτε, αιώνες πριν, κάποιο καλοκαιριάτικο πρωινό στο χωριό.

Σε ένα δρόμο που στην κυριολεξία περνούσε αυτοκίνητο ή πεζός ανά δύο ώρες, με τον πατέρα μου στη θέση του συνοδηγού και το χέρι του στο χειρόφρενο.

Ανάγνωση κειμένου » “Κουλτούρα στην οδήγηση – Μηδέν”

Ο αδερφός σου ο πόνος

«Ο πόνος φτιάχνει και γαμώ τις μουσικές, να το ξες.»

Ο πόνος φτιάχνει και «γαμώ» το οτιδήποτε με το οποίο καταπιάνεται ένας δημιουργός. Είμαστε και τέτοιοι όταν ξεχνιόμαστε.

Όμως ο πόνος μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα ορμητήριο για το μουσικό, τον ηθοποιό, το συγγραφέα, τον γκραφιτά, τον οποιοδήποτε αφήνει ένα στίγμα κάπου για να υπάρχει και την επόμενη ημέρα.

Ο πόνος είναι ένα μικρό κακομαθημένο αδερφάκι που έχει μαζί του κάποιος από εμάς, συνήθως όλοι μας. Ή ένας μεγάλος αδερφός που έρχεται να μας υποστηρίξει όταν δεν υπάρχει κάποιος άλλος να το κάνει.

Ανάγνωση κειμένου » “Ο αδερφός σου ο πόνος”

Λίγο πριν με σκοτώσεις

Λίγο πριν με σκοτώσεις στάσου για μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου. Αυτός ο χρόνος για τον εγκέφαλο είναι πολύς λένε οι επιστήμονες! Είναι πολύς άραγε για να σε πείσω; Να σου αλλάξω την πορεία;

Να αντιστρέψω το ταξίδι μου προς τον θάνατο μου;

Ανάγνωση κειμένου » “Λίγο πριν με σκοτώσεις”