Βιβλίο: Ζει ανάμεσα μας

Θυμάστε κάτι ορθογώνια άψυχα αντικείμενα; Σχετικό βέβαια αυτό, άψυχα ή έμψυχα.

Κάτι αντικείμενα με σκληρό δέρμα πολλές φορές και μαλακό τις άλλες; Εμπεριείχε κάτι ψιλοκομμένες, γεμάτες μικρά γράμματα, κόλλες χαρτί.

Είχε πρόλογο κι αρχή, μέση κι επίλογο, ακολουθούμενο από ένα τέλος. Έχει, επειδή αυτό το αντικείμενο υπάρχει ακόμη. Ζει ανάμεσα μας.

Όμως για πόσο;

Τούτο το θεριό ονομάζεται βιβλίο και οδεύει προς την εξαφάνιση.

Ανάγνωση κειμένου » “Βιβλίο: Ζει ανάμεσα μας”

Χαμένα χρόνια

Τί θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; Τί θα προσφέρεις στην κοινωνία και πώς θα κάνεις περήφανη την οικογένεια σου;

“Μία χαρά εμείς δεν αξίζουμε, να σε καμαρώσουμε γιατρό και δικηγόρο και ότι άλλο ταιριάζει με κοστούμι τσάντα και ακριβή κούρσα;”

Ανατρίχιασα.

~~

Πολλές τέτοιες ερωτήσεις είχες ακούσει όταν, παιδάκι ακόμη, πήγαινες για ένα τρίμηνο, αυτό του καλοκαιριού, στο χωριό για τις διακοπές σου.

Κοντά στη φύση και μακριά από τα καυσαέρια της πόλης και τη φασαρία των μηχανών ταχείας καύσεως, ανάμεσα σε έλατα, καστανιές και πρόβατα ένιωθες, αισθανόσουν, γευόσουν, έβλεπες κάτι που σου έλειπε όλον τον υπόλοιπο χρόνο:

Ελευθερία.

Ανάγνωση κειμένου » “Χαμένα χρόνια”

Ψίθυροι κι εξετάσεις

“Μοιάζει με λάθος, είναι ένα λάθος, κάνω λάθος.”

Ψίθυροι μέσα στο αυτί μου που δε βγαίνουν από το στόμα κανενός. Ψίθυροι που υπάρχουν ενώ δεν υπάρχουν πουθενά.

“Είσαι μια αποτυχία, ότι και να προσπαθήσεις θα πάει στράφι, είσαι ένα λάθος των γονιών σου κι αυτό θα παραμείνεις.”

Πάλι οι Ψίθυροι έρχονται στο αυτί μου, το φως είναι αναμμένο κι εγώ έχω βγάλει τα μάτια μου. Ώρες ολόκληρες με ένα βιβλίο στο χέρι, για ποιό λόγο;

Κανείς δε μου εξήγησε.

Ανάγνωση κειμένου » “Ψίθυροι κι εξετάσεις”