Το παρελθόν σαν μετερίζι

Το παρελθόν σαν μετερίζι

Κάθε μέρα που περνά, όλο και περισσότερο καταλαβαίνουμε ότι η πραγματικότητα μας αλλάζει. Μεταμορφώνεται, προσαρμόζεται στην κοινή πραγματικότητα των διαφόρων, γύρω μας, γειτόνων. Αν και ο πλεονασμός δε μου αρέσει, κάποιες φορές είναι απαραίτητος. Συγκεκριμένα, όταν θέλεις μέσα από τις λέξεις σου να δώσεις έμφαση.  

Στάσου Ξένε

Στάσου Ξένε

Στάσου Ξένε, ξέρεις, σε κοιτάζω από ώρα και επιμένω του εαυτού μου ότι σε έχω ξαναδεί. Δε μπορεί, αυτή η μορφή, αυτές οι κινήσεις, αυτό το βλέμμα που ατενίζει με μια καθάρια ματιά και δυναμική παράλληλα, το έχω συναντήσει κάπου και κάποτε. Αυτή η αυτοπεποίθηση που πηγάζει από τα μέσα σου, μου είναι γνωστή.