Γκρίνια του Θείου – Vol.4

Καιρό έχουμε να τα πούμε, ή μάλλον να τα γράψουμε. Χρησιμοποιώ την ατάκα του Κωστικόθορα, θα καταντήσω σαν και τα μούτρα του στο τέλος.

Πενήντα χρονών από τα είκοσι του με μηδέν αισιοδοξία για το οτιδήποτε, ούτε καν για τη μίζερη ζωή του.

Ναι, θα μου πεις, είναι ήδη μίζερη. Πώς διάολο να νιώσει ο έρμος την παραμικρή αισιοδοξία;

Ξέρω κι εγώ ρε μεγάλε ή μεγάλη, ανάλογα τί είσαι, δε μιλάμε με το αφεντικό. Απλά του στέλνω κι αυτός τα ανεβάζει.

Ανάγνωση κειμένου » “Γκρίνια του Θείου – Vol.4”