Γκρίνια του Θείου – Vol.4

Καιρό έχουμε να τα πούμε, ή μάλλον να τα γράψουμε. Χρησιμοποιώ την ατάκα του Κωστικόθορα, θα καταντήσω σαν και τα μούτρα του στο τέλος.

Πενήντα χρονών από τα είκοσι του με μηδέν αισιοδοξία για το οτιδήποτε, ούτε καν για τη μίζερη ζωή του.

Ναι, θα μου πεις, είναι ήδη μίζερη. Πώς διάολο να νιώσει ο έρμος την παραμικρή αισιοδοξία;

Ξέρω κι εγώ ρε μεγάλε ή μεγάλη, ανάλογα τί είσαι, δε μιλάμε με το αφεντικό. Απλά του στέλνω κι αυτός τα ανεβάζει.

Ανάγνωση κειμένου » “Γκρίνια του Θείου – Vol.4”

Η απολογία ενός βλάκα

«Ήρθε λοιπόν η ώρα μου αγαπητοί μου συμπολίτες, ήρθε η στιγμή να συμβεί αυτό που όλοι με τόση ανυπομονησία και καρτερία περιμένατε.

Μετά από τόσες ώρες και ημέρες που περάσαμε εδώ μέσα, αφού έγινε πλέον κομμάτι μου αυτό το ξύλινο κλουβί, πιστεύω πως θα πάω σπίτι και θα το ψάχνω.

Δεν θα μπορώ να μείνω όρθιος μόνο βασισμένος στα δυο μου πόδια.

Μα δεν θα πάω σπίτι μου, τι λέω.

Ανάγνωση κειμένου » “Η απολογία ενός βλάκα”