Η γυναίκα με τα μαύρα στον πίνακα

Εντάξει, ίσως το παράκανα με το αλκοόλ τελευταία.

Κάτι το τέλος του καλοκαιριού, κάτι ο Σεπτέμβρης  που μας θύμισε πως έχουμε δέκα χρόνια που τελειώσαμε το σχολείο ( άκου εκεί δέκα χρόνια ), κάτι οι τέσσερις μου τοίχοι που όλο και πλησιάζουν ο ένας τον άλλον όποτε βρίσκομαι ανάμεσα τους.

Τέσσερις βούλες και μια στην μέση, αλλά αυτή είναι μια ιστορία για άλλη στιγμή.

Ή τρεις βούλες στον αντίχειρα.

Κι αυτή είναι άλλη ιστορία, για άλλη στιγμή με άλλες συνθήκες.

Ανάγνωση κειμένου » “Η γυναίκα με τα μαύρα στον πίνακα”