Χαμογέλα σε όσους σου το ζητάνε

Περνάει η ημέρα και με το που πατάω το πόδι σπίτι αναρωτιέμαι πραγματικά πως την ξόδεψα.

Με ποιόν τόπο ξόδεψα τις ώρες της και που έδωσα το χρόνο της.

Απαντάω αμέσως στην ερώτηση μου φωναχτά, δουλειά και διαδρομή προς αυτήν. Διαδρομή προς το σπίτι μετά το τέλος της.

Ίσως καμιά βόλτα σε ψιλικά και τσιγάρα κι άντε βαριά και καμιά μπύρα για το βράδυ που έρχεται. Μετά σπίτι, να αναμένω την επόμενη ημέρα που θα κυλήσει ακριβώς όπως αυτή που φεύγει.

Ανάγνωση κειμένου » “Χαμογέλα σε όσους σου το ζητάνε”

Οι Ιδέες και οι κυνηγοί τους

Οι ιδέες πεθαίνουν κάθε μέρα

“Η καλή ημέρα συνήθως φαίνεται από το πρωί.”

Από τα ισχυρότερης σημασίας και μεγαλύτερης αλήθειας γνωμικά του σοφού ελληνικού λαού. Κι εκεί κάπου σταμάτησε η απύθμενη του σοφία, στα γνωμικά.

Αν και για να πούμε και την αλήθεια, ο σοφός ελληνικός λαός ο οποίος με περισσή πυγμή ενστερνίζεται τέτοια γνωμικά, έχει ένα μικρό άδικο.

Ανάγνωση κειμένου » “Οι Ιδέες και οι κυνηγοί τους”

Αυτός ο τόπος χρειάζεται μια καλή φυσική καταστροφή

Αυτός ο τόπος χρειάζεται μια καλή φυσική καταστροφή” είχε πει ο καντινιέρης στο Κοράκι, μια απίστευτη ταινία περασμένης δεκαετίας.

Αυτή η ατάκα έχει κολλήσει στο κεφάλι μου από τότε και όσο περνά ο καιρός, διαπιστώνω πως είχε δίκιο ο συγκεκριμένος αδιάφορος χαρακτήρας.

Όντως, αυτός ο τόπος χρειάζεται μια φυσική καταστροφή.

Ανάγνωση κειμένου » “Αυτός ο τόπος χρειάζεται μια καλή φυσική καταστροφή”

Ότι πολυτιμότερο: Ο Χρόνος

Ο χρόνος είναι ένα πρόσωπο στο νερό. Ο χρόνος είναι μια ιδέα για την οποία έχουν δοθεί σκληρές μάχες αλλά κανείς δεν γνωρίζει τους ήρωες που έχουν πέσει για αυτές.

Ο χρόνος είναι ότι πολυτιμότερο μπορεί να χαρίσει ο άνθρωπος στον συνάνθρωπο.

Για τον πιο απλό λόγο που υπάρχει και κανείς μας δεν νοιάζεται: ο χρόνος τελειώνει.

Ανάγνωση κειμένου » “Ότι πολυτιμότερο: Ο Χρόνος”

Αστικό λεωφορείο το καλοκαίρι

Καλοκαίριασε. Ειδησάρα σε λέω. Για όσους χρησιμοποιούν μέσα μαζικής μεταφοράς και ταλαιπωρίας, σήμανε και το ξεκίνημα της ανάβασης τους Γολγοθά.

“Ω ρε πούστη”, φωνάζει η φωνή της λογικής και της συνείδησης.

Από τέλη του Μάη έως και τον Σεπτέμβριο περίπου διαρκεί η ανάβαση και πολλοί συνάνθρωποι βιώνουν έντονα συναισθηματικές στιγμές μέσα σε:

λεωφορεία – τρόλεϊ – μετρό και ότι άλλο υπάρχει.

Επειδή είμαι Θεσσαλονικιός δε μπορώ να εκφέρω άποψη ούτε για τραμ – τρόλεϊ ή όπως αλλιώς το λένε οι φίλοι στον νότο, αλλά βέβαια ούτε και για μετρό (μη γελάτε).

Ανάγνωση κειμένου » “Αστικό λεωφορείο το καλοκαίρι”