Τα άσπρα πανιά

Μας είχαν χωρίσει.

Οι πιο μεγαλόσωμοι ήταν περιτριγυρισμένοι από παιδιά κι από γέρους για να μην μπορούν να οργανώσουν μια αντίδραση, αν και όταν μπορούσαν.

Είχαν ήδη σκοτώσει τον γιατρό μας, με περηφάνια έβαλαν σε έναν πάσσαλο το κεφάλι του επιδεικνύοντας το σαν τρόπαιο.

Ακόμα θυμάμαι την σήψη και την δυσωδία, την βρώμα του πολυκαιρισμένου σαπισμένου ξύλου να αναμειγνύεται με τα χνώτα των αδερφών μου.

Ανάγνωση κειμένου » “Τα άσπρα πανιά”