Χαμογέλα σε όσους σου το ζητάνε

Περνάει η ημέρα και με το που πατάω το πόδι σπίτι αναρωτιέμαι πραγματικά πως την ξόδεψα.

Με ποιόν τόπο ξόδεψα τις ώρες της και που έδωσα το χρόνο της.

Απαντάω αμέσως στην ερώτηση μου φωναχτά, δουλειά και διαδρομή προς αυτήν. Διαδρομή προς το σπίτι μετά το τέλος της.

Ίσως καμιά βόλτα σε ψιλικά και τσιγάρα κι άντε βαριά και καμιά μπύρα για το βράδυ που έρχεται. Μετά σπίτι, να αναμένω την επόμενη ημέρα που θα κυλήσει ακριβώς όπως αυτή που φεύγει.

Ανάγνωση κειμένου » “Χαμογέλα σε όσους σου το ζητάνε”

Μίλα μου για ζωή

Μίλα μου για ζωή. Μίλα μου για τη ζωή σου ή τη ζωή των δικών σου. Μίλα μου ακόμη και για τη ζωή μου, ίσως να μην την έχω γνωρίσει όπως εσύ τη βλέπεις.

Μίλα μου για τη ζωή μας, μίλα μου για τη ζωή που έχουμε την τύχη να βιώνουμε κι όμως, με μηδαμινή προσπάθεια την έχουμε αφήσει στην άκρη και την ξεχνάμε κάθε μέρα.

Δε μιλάμε πλέον για αυτήν. Δε μιλάμε πλέον για ζωή.

~~

Ανάγνωση κειμένου » “Μίλα μου για ζωή”

Νότα και χαμόγελο

Κάθεται πλέον κάθε μεσημέρι κάτω από το δέντρο και αφού βγάλει το πουκάμισο ξεκινά να παίζει. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που του μάθανε πολλά πολλά χρόνια πριν. Τον ίδιο τρόπο που ποτέ δε θα ξεχνούσε. Και χαιρόταν γι αυτό.

Και τριγύρω πλέον κανένας που το απαγορεύσει, είναι μόνος του.

Σχεδόν. Και ποιος νοιάζεται που ο ήλιος ντύνεται καυτός την ώρα αυτή.

Την ημέρα ή μάλλον την νύχτα που ζήτησε από τον πατέρα μια φυσαρμόνικα έφαγε μια σφαλιάρα συνοδευόμενη από ένα γέλιο. Κακό και κοροϊδευτικό γέλιο και το χειρότερο ήταν ότι έβγαινε από το στόμα του πατέρα.

Ανάγνωση κειμένου » “Νότα και χαμόγελο”