Γκρίνια του Θείου – Vol.3

Γρήγορο update: άυπνος για μια μέρα ολόκληρη, καφές και μπύρες έχουν αρχίσει να ρέουνε στις φλέβες αντί για αίμα και το φαγητό της μάνας μου σαπίζει στο ψυγείο εδώ και κανένα δεκαήμερο.

Όλα καλά, στο τέλος θα νικήσουμε.

«Να σε δώσω ένα χαστούκι γεμάτο με όλη την παλάμη στα μαγούλια να σε πω εγώ, σιχαμένε» με μαλώνω.

Μέσα στην ειρωνεία είμαι ώρες – ώρες. Μαλώνω με εμένα. Και με ποιον να μαλώσεις ρε μεγάλε; Αφού δεν έχεις κανέναν γύρω σου, μοναχός σου θα ψοφήσεις.

Και ούτε γρύλοι να μην ακούγονται αφού πω στον εαυτό μου κάτι τέτοιο.

Ανάγνωση κειμένου » “Γκρίνια του Θείου – Vol.3”

Ο Θεός έχει τη μορφή Σκίουρου

«Ο πατέρας μου πήγε για κυνήγι με δυο φιλαράκια του. Τότε τους επιτέθηκαν οι Κομάντσι. Τους πήραν τα άλογα τους. Σκότωσαν τους δυο φίλους του πατέρα μου.

Αλλά εκείνον τον άφησαν να ζήσει. Κι έμεινε πίσω μόνος του, για μέρες.

Μέρες νηστικός και χωρίς νερό, μέρες ολόκληρες. Μέχρι που μια μέρα, ενώ σερνόταν στο χώμα κι έψαχνε κάτι να φάει, βρήκε το Θεό.

Ακριβώς απέναντι του, ένας μεγάλος, χοντρός Σκίουρος τον κοιτούσε στα μάτια.

Οπότε, συγκέντρωσε όλα τις δυνάμεις του και τον πυροβόλησε τον καριόλη». Τον έψησε, τον έφαγε, Τον δόξασε και επέζησε να διηγηθεί την ιστορία στον γιο του.

Ανάγνωση κειμένου » “Ο Θεός έχει τη μορφή Σκίουρου”