Βάλτε να πιούμε

«Τελικά;» τον ρώτησα και περίμενα. Φασαρία και κόρνες απ’ έξω, ησυχία μέσα.

«Ότι να’ ναι κι όπως κάτσει» ήρθε σαν απάντηση.

Και αυτό κάναμε.

Αργήσαμε να ξεκινήσουμε, θέλαμε να προλάβουμε την αλητεία της νύχτας στο ξεκίνημα της.

Δεν προσέξαμε και ιδιαίτερα την εμφάνιση μας, δεν μας ένοιαζε και ιδιαίτερα η εικόνα μας. Ίσως για πρώτη φορά στα είκοσι τόσα χρόνια που βγαίναμε έξω, βγαίναμε μαζί σαν φίλοι.

Ανάγνωση κειμένου » “Βάλτε να πιούμε”