Μην υπογράψεις κερατά την δήλωση

Σε έναν και μόνο σε έναν δρόμο περιφέρομαι κάθε μέρα, από το σπίτι στην πλατεία για να πάρω νερό κι από εκεί πίσω με μια στάση στον φούρνο.

Όποτε έχω μια πεντάρα να πάρω μια ψιλή από ψωμί. Ο δρόμος είναι ο ίδιος και ήταν μάλλον πάντα ο ίδιος από τότε που θυμάμαι τον δρόμο, ή από τότε που θυμάμαι εμένα.

Ή από τότε που θυμάμαι τον τόπο μου. Δεν άλλαξε ο τόπος, μόνο οι άνθρωποι του.

Περπατώντας νιώθω ένα ασήκωτο βάρος, όσο περπατώ προς τα μπροστά με πονάει και με ταλαιπωρεί.

Ανάγνωση κειμένου » “Μην υπογράψεις κερατά την δήλωση”