Σε καραντίνα για το Γενικότερο Καλό

Πόσο καιρό έχει που είμαι μέσα; Να σου πω. Μάλλον, θα σου πω το πώς ακριβώς ξεκίνησε η διαδικασία που με οδήγησε εδώ μέσα.

Ξεκίνησε από ένα δελτίο ειδήσεων, ήταν νομίζω μεσημέρι, μήνας Φλεβάρης. Η παρουσιάστρια έλεγε κάτι για μια επιδημία γρίπης η οποία είχε έναν λίγο πιο επιθετικό χαρακτήρα.

Αν και είχε ήδη εμφανιστεί από το Δεκέμβρη, εμείς οι δυτικοί της δώσαμε σημασία δύο μήνες αργότερα. Πολλά τα κρούσματα στην Ανατολή, οι θάνατοι αυξάνονταν μέρα με τη μέρα.  

Έτσι κάπως θυμάμαι ότι ξεκίνησε.  

~~~~

Ανάγνωση κειμένου » “Σε καραντίνα για το Γενικότερο Καλό”

Πού είναι ο Καυστικόθορας;

Καυστικόθορα, πού είσαι; 

Στο κεφάλι μου και στο μυαλό μου, ακούω αυτή την ερώτηση από μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων κόσμου.

Είμαι ολίγον ματαιόδοξος ανά καιρούς, όλοι οι καλλιτέχνες (τρομάρα μου, που λέει κι ο μπαρμπα – Νίκος) είμαστε.  

Αλλά γνωρίζω ότι ένας ή δυο ρωτάνε, πού είναι το κείμενο του μήνα; Της εβδομάδας; Της ημέρας;

Πού στα κομμάτια είσαι ρε Καυστικόθορα; Τί έγινε, το παράτησες το άθλημα;  

Ανάγνωση κειμένου » “Πού είναι ο Καυστικόθορας;”

Σμαραγδένιο όνειρο

Μόλις τέλειωσε η βάρδια.

Κοίταξε το ρολόι, δυόμισι. Χωρίς καν να αλλάξει ξεκίνησε να φύγει. Δεν περνούσε ούτε δευτερόλεπτο στις ντουλάπες με όλους τους άλλους τους λεχρίτες να τον κοιτάνε και να ζέχνουν κι αυτή την μπόχα του ιδρωμένου μεσήλικα.

Άφησε την κεντρική πόρτα με μια υπόνοια χαμόγελου στον φύλακα που μόλις έπιασε δουλειά και άνοιγε μια σακούλα που μάλλον περιείχε το μεσημεριανό του.

«Δεν τον πιάνουν οι μυρωδιές αυτόν;» αναρωτήθηκε καθώς ανέβαινε στο λεωφορείο του εργοστασίου.

Κοιτώντας μέσα από το τζάμι, κατάλαβε πως ήταν ο πρώτος που είχε φύγει από το κτίριο. Οι υπόλοιποι εμφανίζονταν σιγά-σιγά, αύριο θα έμενε δεύτερος.

Ανάγνωση κειμένου » “Σμαραγδένιο όνειρο”