Γκρίνια του Θείου – Vol.3

Γρήγορο update: άυπνος για μια μέρα ολόκληρη, καφές και μπύρες έχουν αρχίσει να ρέουνε στις φλέβες αντί για αίμα και το φαγητό της μάνας μου σαπίζει στο ψυγείο εδώ και κανένα δεκαήμερο.

Όλα καλά, στο τέλος θα νικήσουμε.

«Να σε δώσω ένα χαστούκι γεμάτο με όλη την παλάμη στα μαγούλια να σε πω εγώ, σιχαμένε» με μαλώνω.

Μέσα στην ειρωνεία είμαι ώρες – ώρες. Μαλώνω με εμένα. Και με ποιον να μαλώσεις ρε μεγάλε; Αφού δεν έχεις κανέναν γύρω σου, μοναχός σου θα ψοφήσεις.

Και ούτε γρύλοι να μην ακούγονται αφού πω στον εαυτό μου κάτι τέτοιο.

Ανάγνωση κειμένου » “Γκρίνια του Θείου – Vol.3”

Η εκκλησιά και τα βγαλμένα μάτια

Κάθε καλοκαίρι η κατάρα του πιτσιρικά που μεγαλώνει σε ένα αστικό κέντρο είναι μια: ένας μήνας στο χωριό.

Ένας μήνας μακριά από τηλεόραση, από φίλους, από βιβλία, από παραλίες, από οτιδήποτε κρατά το μυαλό του πιτσιρικά απασχολημένο όλο τον χειμώνα και το μισό καλοκαίρι.

Ο υποφαινόμενος ήθελε να πηγαίνει στο χωριό, η πλειοψηφία πιτσιρικάδων ανήκει στους παραπάνω βέβαια.

Όταν κάποτε όμως φτάνει ο πιτσιρικάς στο χωριό συμβαίνει αυτή η επανεκκίνηση στο μυαλό του.

Ανάγνωση κειμένου » “Η εκκλησιά και τα βγαλμένα μάτια”