Γκρίνια του Θείου – Vol.4

Καιρό έχουμε να τα πούμε, ή μάλλον να τα γράψουμε. Χρησιμοποιώ την ατάκα του Κωστικόθορα, θα καταντήσω σαν και τα μούτρα του στο τέλος.

Πενήντα χρονών από τα είκοσι του με μηδέν αισιοδοξία για το οτιδήποτε, ούτε καν για τη μίζερη ζωή του.

Ναι, θα μου πεις, είναι ήδη μίζερη. Πώς διάολο να νιώσει ο έρμος την παραμικρή αισιοδοξία;

Ξέρω κι εγώ ρε μεγάλε ή μεγάλη, ανάλογα τί είσαι, δε μιλάμε με το αφεντικό. Απλά του στέλνω κι αυτός τα ανεβάζει.

Ανάγνωση κειμένου » “Γκρίνια του Θείου – Vol.4”

Πότε θα βάλουμε τον φασισμό στο νεκροκρέβατο;

Βρισκόμαστε στην Θεσσαλονίκη, στο σπίτι μου.

Μετά την κυκλοφορία του καινούργιου EP των Στίχοιμα, κανα δυο ώρες. Το άλμπουμ περνά ξανά και ξανά από τα ηχεία. Τι κι αν είναι τρεις το βράδυ;

Οι Στίχοιμα κυκλοφόρησαν την νέα τους δουλειά την οποία περιμέναμε αρκετούτσικα χρόνια. Να πάνε στο διάολο οι γείτονες.

Εντάξει, υπερβολή.

Αλλά ας δείξουν μια κατανόηση, δεν ενοχλώ συχνά την πολυκατοικία. Μια βραδιά στα τέσσερα χρόνια είναι αυτή, ας δείξουμε όλοι οι γειτόνοι την ωριμότητα που πρέπει. Ανάγνωση κειμένου » “Πότε θα βάλουμε τον φασισμό στο νεκροκρέβατο;”