Ψίθυροι κι εξετάσεις

“Μοιάζει με λάθος, είναι ένα λάθος, κάνω λάθος.”

Ψίθυροι μέσα στο αυτί μου που δε βγαίνουν από το στόμα κανενός. Ψίθυροι που υπάρχουν ενώ δεν υπάρχουν πουθενά.

“Είσαι μια αποτυχία, ότι και να προσπαθήσεις θα πάει στράφι, είσαι ένα λάθος των γονιών σου κι αυτό θα παραμείνεις.”

Πάλι οι Ψίθυροι έρχονται στο αυτί μου, το φως είναι αναμμένο κι εγώ έχω βγάλει τα μάτια μου. Ώρες ολόκληρες με ένα βιβλίο στο χέρι, για ποιό λόγο;

Κανείς δε μου εξήγησε.

Ανάγνωση κειμένου » “Ψίθυροι κι εξετάσεις”

Πόσο ακόμη μέχρι να σπάσεις

Σου φαίνονται όλες οι μέρες ίδιες. Ξημερώνει, νυχτώνει, ξυπνάς, κοιμάσαι. Κάθε μέρα, όλο το μήνα, για ολόκληρο το χρόνο. Ξανά και ξανά, πάλι και πάλι. Η ίδια, αλλά ακριβώς η ίδια ζωή.

Η ρουτίνα.

Και τη ρουτίνα σου την έχεις βαφτίσει ζωή μικρέ μου, αυτό είναι. Βάφτισες τη ρουτίνα σου, ζωή. Η ζωή το άκουσε αυτό.

Και πικράθηκε.

Όχι από εσένα, εσύ έτσι κι αλλιώς άξιος μόνο για αυτό ήσουν και είσαι. Να μπαίνεις σε καλούπια, να γίνεσαι ότι ακριβώς πρέπει να γίνεις. Να φοβάσαι να κάνεις το οτιδήποτε θα σε χαρακτηρίσει.

Ανάγνωση κειμένου » “Πόσο ακόμη μέχρι να σπάσεις”

Ήρθε η άνοιξη – Οϊμέ

Η άνοιξη κάνει την εμφάνιση της δειλά – δειλά. Ανησυχητικά νωρίς, κάτι που σημαίνει ότι και το καλοκαίρι θα έρθει νωρίτερα. Κάτι που σημαίνει ότι ο ήλιος θα βρίσκεται στον ουρανό περισσότερες ώρες κάθε μέρα στο άμεσο μέλλον.

Κάτι που σημαίνει ότι οι μέρες θα μεγαλώσουν και τα βράδια θα γίνουν μικρότερα σε διάρκεια.

Σε χρονική διάρκεια θα γίνουν μικρότερα, αν είσαι καταθλιπτικός (καλή ώρα) τα βράδια σου πάντα θα μοιάζουν με ζωές ολόκληρες. Έχουμε την κατάθλιψη που μας αξίζει τη συγκεκριμένη εποχή που διανύουμε.

«Ενώ τις υπόλοιπες εποχές τρέχουμε γυμνοί στους δρόμους από τη χαρά μας.» Σκάσε εσύ, δε σου μίλησε κανείς.

Αλλά κάπου αλλού ήθελα να φτάσω.

Ανάγνωση κειμένου » “Ήρθε η άνοιξη – Οϊμέ”

Οι Άθλιοι στη δικιά μου την πόλη

Κληρονόμησα από τους γονείς μου ένα δυάρι στο κέντρο. Ψηλό, ευάερο και ευήλιο. Με όλες τις ανέσεις και τα κονφόρια, όπως έλεγαν ξανά και ξανά στις οικογενειακές συγκεντρώσεις.

Σε κάθε υποψήφια νύφη, σε κάθε υποψήφιο πεθερό, σε κάθε υποψήφιο νέο εργοδότη. Στον οποιοδήποτε ήθελε να φορτωθεί το μέλλον μου.

«Καλός άνθρωπος ο γιος μας, έχει και δικό του σπίτι. Το αυτοκίνητο δικό του, το ξεχρέωσε τον περασμένο μήνα. Είναι πολύ υπεύθυνος και προκομμένος» σαν να τους άκουγα να μουρμουρίζουν με ένα στόμα σε όποιον ήταν διατεθειμένος να ακούσει.

«Άθλιοι» μουρμούριζα όποτε το μάτι μου έπεφτε πάνω στο θεατρικό εκείνο.

Ανάγνωση κειμένου » “Οι Άθλιοι στη δικιά μου την πόλη”

Περίμενε με – Η Ζωή του Νικ

Όλοι έχουν έναν αγαπημένο ήρωα. Όλοι όσοι ταξιδεύουν στο μη πραγματικό κόσμο και ταυτίζονται με ιστορίες που περιγράφονται σε βιβλία, μεταφέρονται σε σειρές και προβάλλονται σε ταινίες.

Συνήθως οι αγαπημένοι μας ήρωες είναι αυτό που δεν είμαστε εμείς.

Έχω γνωστούς που ταυτίζονται με υπερανθρώπους επειδή οι ίδιοι είναι ανίκανοι να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τη ζωή. Έχω παλιούς γνώριμους και πλέον αγνώστους που ταυτίζονται με τους κακούς χαρακτήρες επειδή οι ίδιοι είναι σκατάνθρωποι.

Ανάγνωση κειμένου » “Περίμενε με – Η Ζωή του Νικ”