Ένα γράμμα από το Βίτσι

Μάνα, 

Έχει πιάσει ήδη κρύο. Είμαστε μια εβδομάδα, σχεδόν, στο ίδιο μέρος. Ο Λοχαγός λέει ότι δε θα κινηθούμε μέχρι να πάρει το σήμα από την Αθήνα.

Εδώ πρέπει να βραδιάζουμε και να μερώνουμε, και ποιος να του πει και τίποτα;  

Ψωμί έχουμε ακόμη, ευτυχώς μπήκανε προχθές δυο άτομα σε ένα  χωριό, είχανε πάει για εξόρμηση και ενέδρα.

Δε ξέρω σε ποιο, δε μπόρεσαν να μου πούνε, και τα δυο τα παιδιά είναι από κάτω. Δεν είναι από τα δικά μας τα μέρη.

Ο Λοχαγός είπε ότι όταν τελειώσει ο πόλεμος, θα τους περάσει στρατοδικείο. Είχανε αποστολή και την παράτησαν. 

Ανάγνωση κειμένου » “Ένα γράμμα από το Βίτσι”

Στο κατώφλι σου

Το δωμάτιο σου είναι γεμάτο, παρότι δεν υπάρχει μέσα του τίποτα πια. Μόνο οι τοίχοι, τα γαμημένα τα τέσσερα τα ντουβάρια που κλεινόσουν τον τελευταίο καιρό.

Συνέχεια έλεγες ότι θέλεις να μείνεις για λίγο μόνη σου, να ηρεμήσεις, να «βάλεις τα πράγματα σε μια σειρά»  με κλειστά τα μάτια σου. Κι έπειτα βούλιαζες μέσα σε μια άβυσσο, ξάπλωνες στον άβολο καναπέ σου και περίμενες να φύγω.

Κι έφευγα, ειδικά τις τελευταίες μέρες δεν επέμενα καν.

Απλά έφευγα.

Ανάγνωση κειμένου » “Στο κατώφλι σου”

Το γράμμα του Νικ κι ένα τσιγάρο

Πώς να ξεκινήσω;

Απευθείας στο θέμα. Χωρίς καμιά αναφορά στο παρελθόν, ναι.

Θα πω αμέσως τί θέλω και τί αισθάνομαι. Να της αποσπάσω την προσοχή κατευθείαν, να σταματήσει ότι σκέφτεται και να κρέμεται από την κάθε επόμενη λέξη μου.

Αλλά πώς να το κάνω αυτό;

~~

Το μυαλό του Νικ έπαιζε ένα άτιμο παιχνίδι την τελευταία ώρα. Είχε αποφασίσει ότι θέλει να γράψει το γράμμα, αλλά δεν είχε αποφασίσει τον τρόπο. Δεν είχε διαλέξει τις λέξεις.

Ανάγνωση κειμένου » “Το γράμμα του Νικ κι ένα τσιγάρο”