Βιβλίο: Ζει ανάμεσα μας

Θυμάστε κάτι ορθογώνια άψυχα αντικείμενα; Σχετικό βέβαια αυτό, άψυχα ή έμψυχα.

Κάτι αντικείμενα με σκληρό δέρμα πολλές φορές και μαλακό τις άλλες; Εμπεριείχε κάτι ψιλοκομμένες, γεμάτες μικρά γράμματα, κόλλες χαρτί.

Είχε πρόλογο κι αρχή, μέση κι επίλογο, ακολουθούμενο από ένα τέλος. Έχει, επειδή αυτό το αντικείμενο υπάρχει ακόμη. Ζει ανάμεσα μας.

Όμως για πόσο;

Τούτο το θεριό ονομάζεται βιβλίο και οδεύει προς την εξαφάνιση.

Ανάγνωση κειμένου » “Βιβλίο: Ζει ανάμεσα μας”

Όταν το gaming διδάσκει

Θα δούμε κάτι το διαφορετικό σήμερα, κάτι που δε συνηθίζω να το παρουσιάζω σε αυτό το σύμπαν.

Μάλλον, σε αυτό το διαδικτυακό σπίτι, στο οποίο όλοι μας είμαστε συγκάτοικοι.

Το gaming. Μια πονεμένη ιστορία και μια παρεξηγημένη λέξη. Μάλλον θα λέγαμε ή θα γράφαμε καλύτερα, μια παρεξηγημένη έννοια.

Πόσοι άνθρωποι είπαν, ή νόμισαν, πως το gaming είναι απλά ένας τρόπος να περνά την ώρα του ένα παιδί;

Και συγκεκριμένα τον ελεύθερο του χρόνο. Αφού θα έχει τελειώσει με μαθήματα, σχολείο και φροντιστήριο.

Και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Τότε και μόνο τότε θα έχει το ελεύθερο το παιδί να ασχοληθεί με τα παιχνίδια του.

Ανάγνωση κειμένου » “Όταν το gaming διδάσκει”

Περίμενε με – Η Ζωή του Νικ

Όλοι έχουν έναν αγαπημένο ήρωα. Όλοι όσοι ταξιδεύουν στο μη πραγματικό κόσμο και ταυτίζονται με ιστορίες που περιγράφονται σε βιβλία, μεταφέρονται σε σειρές και προβάλλονται σε ταινίες.

Συνήθως οι αγαπημένοι μας ήρωες είναι αυτό που δεν είμαστε εμείς.

Έχω γνωστούς που ταυτίζονται με υπερανθρώπους επειδή οι ίδιοι είναι ανίκανοι να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τη ζωή. Έχω παλιούς γνώριμους και πλέον αγνώστους που ταυτίζονται με τους κακούς χαρακτήρες επειδή οι ίδιοι είναι σκατάνθρωποι.

Ανάγνωση κειμένου » “Περίμενε με – Η Ζωή του Νικ”

Ονομάζεσαι Πράκτωρ

Παραπλανητικός ο τίτλος για clickbait. Συνέχισε παρακάτω.

Μακριά από εδώ οι ταμπέλες και αυτοί που έχουν συνηθίσει να τις κρεμάνε σε ανθρώπους, μακριά όσοι δεν μπορούν να καταλάβουν κάτι ή τίποτα. Γιατί η κατανόηση προϋποθέτει αντίληψη κι αυτοί οι τύποι που κρατούν ταμπέλες δεν την έχουν. Για αυτό και μοιράζουν χαρακτηρισμούς άλλωστε. Αλλά στο θέμα των ημερών.

Ανάγνωση κειμένου » “Ονομάζεσαι Πράκτωρ”

Με λένε Κάποιο

Στο πέρασμα των χρόνων ήμουν βασιλιάς και κυρίαρχος, άνθρωποι ευγενείς και άνθρωποι του μόχθου μου έφερναν δώρα και πλήρωναν φόρους αναγνωρίζοντας την κυριαρχία μου. Επειδή απλά ήμουν ο ανώτατος άρχοντας. Και έπρεπε να γονατίσουν μπροστά μου αλλιώς θα έπεφταν. Αλλά ποτέ δεν ήμουν παράλογος.

Ότι κι αν έπαιρνα από χρήμα το επέστρεφα σε γνώση, σε υποδομή και μάθηση. Και με προσκυνούσαν, και με έβριζαν. Και τότε ήμουν ο Κάποιος, με σέβονταν όλοι και το όνομα μου ήταν ξακουστό σε όλο το απέραντο κι αχανές βασίλειο μου. Και σε άλλα που τότε δεν ήταν τίποτα άλλο παρά απέραντα βοσκοτόπια και οι κάτοικοι τους απλοί άνθρωποι.

Ανάγνωση κειμένου » “Με λένε Κάποιο”