Shawshank Redemption – Όλοι είμαστε φυλακισμένοι

Κοιτάζω τη λευκή σελίδα για ακόμη μια φορά. Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια που απλά ενώ κοιτάζω μια λευκή σελίδα, παράλληλα σκέφτομαι.

Τί θέμα θα αναπτύξω, ποια κατάσταση θα σχολιάσω, αν θα βγάλω χολή ή θα εκθειάσω μια κατάσταση.

Παράλληλα, πάλι αυτή η αγαπημένη λέξη, ένα κουτάκι μπύρας είναι δίπλα μου και ακούγεται το stairway to heaven από τα ηχεία.

Ένα κομμάτι το οποίο πιστεύω πως ακούγεται όταν ο καθένας από εμάς φτάνει στο τέλος του δικού του τούνελ και παρασύρεται από το φως που υπάρχει έξω από αυτό ή λούζεται με αυτό και πηγαίνει παραπέρα.

Ανάγνωση κειμένου » “Shawshank Redemption – Όλοι είμαστε φυλακισμένοι”

Το κάγκελο είναι ίδιο για όλους

Τώρα τι να σου πω, το κάγκελο για όλους το ίδιο είναι. Τα όρια του κάθε ανθρώπου είναι που διαφέρουν


 

Ξανά και ξανά έρχεται στα αυτιά μου αυτή η φράση, κάθε βράδυ, ειπωμένη από μια αόριστα γνωστή φωνή αλλά ποτέ δεν θυμάμαι σε ποιον ανήκει.

Ανάγνωση κειμένου » “Το κάγκελο είναι ίδιο για όλους”