Η κιθάρα στην παραλία – Αυτή η Μάστιγα
|

Η κιθάρα στην παραλία – Αυτή η Μάστιγα

Η παραλία, ειδικά τα βράδια του καλοκαιριού, είναι προορισμός για όλους τους ανθρώπους, όλων των ηλικιών. Γράφοντας παραλία εννοούμε είτε μια παραλία κοντά σε ένα λιμάνι μιας παραθαλάσσιας πόλης, είτε μια παραλία σε ένα από τα τρία πόδια της Χαλκιδικής. Γιατί σαν τη Χαλκιδική δεν έχει. Αστειεύομαι, μέχρι τη Χαλκιδική έχω πάει. Δε γνωρίζω εάν…

Throwback: Κομμάτια που μυρίζουν καλοκαίρι
|

Throwback: Κομμάτια που μυρίζουν καλοκαίρι

Το καλοκαίρι έφτασε, εμείς τα παιδιά του χειμώνα ηττηθήκαμε. Όσο κι αν ελπίζαμε σε ένα μακρύ και σκοτεινό χειμώνα. Όσο κι αν παρακαλούσαμε δυνάμεις να κρατήσουν μακριά την εποχή που οι αλλεργίες αναπτύσσονται και οι μύγες παρελαύνουν. Όσο κι αν κρατούσαμε τα χειμωνιάτικα χωρίς να τα συσκευάζουμε ελπίζοντας ότι θα χρειαστεί και πάλι να τα…

Το τρέξιμο του Σεπτέμβρη

Το τρέξιμο του Σεπτέμβρη

Ο Σεπτέμβρης μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο το αναπόφευκτο: μεγαλώνουμε. Κάθε πρωί, λίγο πριν να κινήσουμε για το αυτοκίνητο ή το αστικό που θα μας μεταφέρει στη δουλειά, ακούμε φωνές παιδιών. Παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο.

Αύγουστος – Ο αγαπημένος μήνας του καλοκαιριού

Αύγουστος – Ο αγαπημένος μήνας του καλοκαιριού

Ο Αύγουστος είναι ο αγαπημένος μου μήνας. Του καλοκαιριού, όχι γενικά ο αγαπημένος μου μήνας. Του χρόνου ολόκληρου δηλαδή ο αγαπημένος, όχι, αυτός είναι άλλος. Ο αγαπημένος μήνας, του χρόνου, όλων όσων είναι ακόμη παιδιά, όσων είμαστε ακόμη παιδιά, είναι ένας: ο Δεκέμβριος.

Το καλοκαίρι και η ανθρωπιά στην παραλία

Το καλοκαίρι και η ανθρωπιά στην παραλία

Καλοκαίρι, τα πουλιά ολημερίς στον ουρανό τιτιβίζουν. Ο ουρανός ο οποίος τα φιλοξενεί, φορά το εκτυφλωτικό του φόρεμα. Ο ουρανός δεν έχει γένος, ας μη τον κρίνουμε ενώ μας καλημερίζει με το πιο βαθύ και γαλανό του χρώμα. Ενώ μας καληνυχτίζει με το απαλό σκούρο του δειλινού, το οποίο συμβολίζει την αδημονία μας για την…

Αστικό λεωφορείο το καλοκαίρι

Αστικό λεωφορείο το καλοκαίρι

Καλοκαίριασε. Ειδησάρα σε λέω. Για όσους χρησιμοποιούν μέσα μαζικής μεταφοράς και ταλαιπωρίας, σήμανε και το ξεκίνημα της ανάβασης τους Γολγοθά. “Ω ρε πούστη”, φωνάζει η φωνή της λογικής και της συνείδησης. Από τέλη του Μάη έως και τον Σεπτέμβριο περίπου διαρκεί η ανάβαση και πολλοί συνάνθρωποι βιώνουν έντονα συναισθηματικές στιγμές μέσα σε: λεωφορεία – τρόλεϊ…

Ήρθε η άνοιξη – Οϊμέ

Ήρθε η άνοιξη – Οϊμέ

Η άνοιξη κάνει την εμφάνιση της δειλά – δειλά. Ανησυχητικά νωρίς, κάτι που σημαίνει ότι και το καλοκαίρι θα έρθει νωρίτερα. Κάτι που σημαίνει ότι ο ήλιος θα βρίσκεται στον ουρανό περισσότερες ώρες κάθε μέρα στο άμεσο μέλλον. Κάτι που σημαίνει ότι οι μέρες θα μεγαλώσουν και τα βράδια θα γίνουν μικρότερα σε διάρκεια. Σε…

Η καραμπίνα του παππού

Η καραμπίνα του παππού

Η καραμπίνα του παππού σπάνια κατέβαινε από τον τοίχο. Ακριβώς επάνω από το τζάκι, εκεί ήταν η θέση της. Ο παππούς την κατέβαζε μόνο μια φορά τον μήνα για να την καθαρίσει, όπως έλεγε. «Μα παππού, είναι μια ζωή επάνω από το τζάκι, κρεμασμένη στον τοίχο. Πώς βρόμισε;» ρωτούσα τον γέρο. Εκείνος την έπαιρνε στα…

Το ανάθεμα του Σεπτέμβρη

Το ανάθεμα του Σεπτέμβρη

Όποτε μπαίνει ένας Σεπτέμβρης αισθάνομαι ακριβώς το ίδιο συναίσθημα που αισθανόμουνα όταν το σχολείο απείχε δέκα μέρες από την ζωή μου. Συναισθήματα, μάλλον. Αισθήματα, ερεθίσματα, καταστάσεις. Όλα αυτά μαζί. Με κυνηγάν κάτι συναισθήματα που έχουν το ύψος και τα κιλά του Καλ – Ντρόγκο, με πιάνουν και με σακατεύουν στο ξύλο. Αλλά πριν λιποθυμήσω, τα…

Η Κατερίνα και η κομπόστα

Η Κατερίνα και η κομπόστα

Στο σπίτι το μόνο που υπάρχει κι έχει κάποια σχέση με το φαγητό είναι ένα μεγάλο βάζο με κομπόστα ροδάκινο. Κομπόστα, η σοκολατίνα των μπατίριδων. Τέλος πάντων. Φτιαγμένη σε κοντινό χωριό, σε ένα σπίτι φιλικό η κομπόστα, με ροδάκινα εντόπια. Λες κι αν τα ροδάκινα έρχονται από άλλη χώρα μεταλλάσσονται και έχουν γεύση αλλιώτικη. Μεσημεριάτικα…