Οι Άθλιοι στη δικιά μου την πόλη

Οι Άθλιοι στη δικιά μου την πόλη

Κληρονόμησα από τους γονείς μου ένα δυάρι στο κέντρο. Ψηλό, ευάερο και ευήλιο. Με όλες τις ανέσεις και τα κονφόρια, όπως έλεγαν ξανά και ξανά στις οικογενειακές συγκεντρώσεις. Σε κάθε υποψήφια νύφη, σε κάθε υποψήφιο πεθερό, σε κάθε υποψήφιο νέο εργοδότη. Στον οποιοδήποτε ήθελε να φορτωθεί το μέλλον μου. «Καλός άνθρωπος ο γιος μας, έχει…

Γυάλινος  – ψεύτικος κόσμος;

Γυάλινος – ψεύτικος κόσμος;

Στάσου μπροστά από έναν καθρέφτη και κοίταξε τον. Θα δεις το είδωλο σου να σε κοιτά πίσω, με το ίδιο ακριβώς βλέμμα και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, θα κάνει τις ακριβώς ίδιες κινήσεις με εσένα σε ένα ακριβώς ίδιο σκηνικό. Γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα αφού το βλέπεις μέσω ενός καθρέφτη, γνωρίζεις ότι…

Η ευθύνη κι ο απέναντι

Η ευθύνη κι ο απέναντι

Πέρασαν πολλά χρόνια αλλά η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια, στάσιμη και χωρίς περιθώρια σκέψης για αλλαγή. Ούτε καν για προσπάθεια αλλαγής. Δεν αλλάζει ότι δεν δέχεται διόρθωση και δεν διορθώνεται ότι δεν παραδέχεται πως έφταιξε. Γιατί η ευθύνη για αλλαγή είναι βαριά.