Η πόρτα του ηλεκτρικού έκλεισε, ανεβήκαμε τις σκάλες και με μεγάλη μας έκπληξη είδαμε πως δεν ήμασταν μόνοι μας στον δρόμο. Υπήρχαν κι άλλοι, λες και δεν ήξεραν πως η μέρα είναι δική μας, ο δρόμος μας ανήκει και θα κάνουμε ότι θέλουμε. Δεν τους ξέραμε αλλά ήταν απέναντι μας οπότε ήταν εμπόδιο και μας…
Ένας γέρος ινδιάνος Cherokee διδάσκει τον εγγονό του στα θέματα της ζωής: “Μια μάχη μαίνεται μέσα μου”, λέει στο αγόρι.“Είναι μια σκληρή μάχη ανάμεσα σε δύο λύκους. Ένας είναι κακός – είναι κακία, μοχθηρία, μνησικακία, ζήλια, λύπη,τύψεις, λαγνεία, λύπηση, πικρία, δουλικότητα, ψέμα, ψεύτικη υπερηφάνεια, υπεροψία και εγωισμός.”
“Hello darkness my old friend, I’ve come to talk with you again” ακούγεται από τα ηχεία και από άλλη μπάντα γράφτηκε, άλλη μπάντα ακούω να το τραγουδάει, γι άλλο θέμα γράφτηκαν οι στίχοι κι άλλη ανάμνηση ξυπνούν σε εμένα. Παράνοια, αλλά αυτό είναι η μουσική – μια παράνοια που σε βοηθά να διατηρήσεις τη λογική…
Γνώρισα τον Τάιλερ σε μια περίεργη φάση της ζωής μου. Αναμφίβολα το Fight Club είναι μια από τις δυνατότερες ταινίες του “90” αν και βγήκε στο τέλος της ένδοξης εκείνης δεκαετίας. Για κάποιο λόγο βέβαια η ταινία δεν έκανε την αναμενόμενη εισπρακτική επιτυχία που περίμεναν παραγωγοί, ηθοποιοί, ο σκηνοθέτης αλλά και ο συγγραφέας Τσακ Πόλανικ…
Δεν πα να βρέχει και να χιονίζει- τι μ’ αυτό, λέει ο σοφός Ελληνικός λαός, τι κι αν βαράει ο ήλιος τι κι αν πέφτει η σταγόνα στο μέτωπο. Η ζωή μας δεν αλλάζει και η καθημερινότητα παραμένει. Ο καιρός δεν επηρεάζει, η ζωή μας κυλάει. Κι όλα καλά, κι όλα ωραία και υπάρχουμε και…