Ταινίες στην Καραντίνα – The Mule

Ταινίες στην Καραντίνα – The Mule

Μια από τις ωραιότερες ταινίες του 2018 ήταν το Mule. Εγώ άργησα να τη δω την ταινία. Αλλά την είδα και η γνώμη μου δεν άλλαξε ούτε στο ελάχιστο για τον Clint Eastwood. Ο άνθρωπος ξέρει να αφήνει το στίγμα του σε κάθε του δημιούργημα, ειδικά σε ταινίες που παρουσιάζεται ο ίδιος στον πρωταγωνιστικό ρόλο….

Το Ρολόι, η Σύριγγα και το Θηρίο

Το Ρολόι, η Σύριγγα και το Θηρίο

Σίγουρα όλοι τους έχουμε δει. Στο δρόμο, σε λεωφορεία και τραμ, σε πάρκα και πεζοδρόμια. Να επαιτούν και να ζητούν το ελάχιστο που μπορούμε να τους δώσουμε. Σίγουρα όταν ήμασταν πιτσιρίκια, νιώσαμε το φόβο και την αγωνία στη φωνή του μπαμπά ή της μαμάς και το δυνατό τράβηγμα στο χέρι μας καθώς μας οδηγούσε στον…

Μια γνωριμία με την Όασις

Μια γνωριμία με την Όασις

Το κέντρο υποστήριξης εξαρτημένων ατόμων Όασις ιδρύθηκε το 2002, από τον πρόεδρο του, κύριο Δαμιανό Δουίτση. Συγκεκριμένα, το κέντρο υποστήριξης Όασις, απευθύνεται σε εξαρτημένα από τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, το τζόγο, το διαδίκτυο, άτομα. Έχει αποσπάσει πολλά βραβεία για τη δράση του. Έχει βραβευτεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το Υπουργείο Υγείας αλλά και τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης.  

Για το κάθε πρεζάκι

Για το κάθε πρεζάκι

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως είναι να είσαι πρεζάκι; Κακό παράδειγμα τρόπου ερωτήσεως για τους ευαίσθητους και ευσυγκίνητους συνανθρώπους μας, παιδαριώδες και γεμάτο σιχασιά. Είναι μια σιχαμένη λέξη αυτή, το “πρεζάκι”. Αλλά πως θα προσφωνήσουν κάποιοι  συγκεκριμένοι άβουλοι και ημιμαθείς πίθηκοι στις ασήμαντες παρέες τους έναν άνθρωπο με θέμα εξαρτήσεως που θα τύχει να δουν στον…

Μόνο ντροπή και άλλο τίποτα

Μόνο ντροπή και άλλο τίποτα

Καλοκαίρι στην Θεσσαλονίκη χωρίς αυτοκίνητο σημαίνει τρία πράγματα: ζέστη, λεωφορείο, θάνατος. Το είχα ξεχάσει λόγω της ημέρας η οποία κύλησε καλύτερα από τις υπόλοιπες που δεν κυλούσαν γενικά, οπότε με μια όχι καλή διάθεση αλλά μια υποψία καλοσύνης μέσα στην διάθεση άφησα την στάση πίσω και μπήκα στο ορθογώνιο κλουβί με ρόδες.

Ο Κόσμος του Λεμονιού

Ο Κόσμος του Λεμονιού

«Ένα λεμόνι θα ήθελα» είπε ο τύπος με μια χαμένη όραση με θολωμένη ματιά και μια λαλιά περίεργη. «Έλα» είπε ο μανάβης και έπιασε ένα λεμόνι από δίπλα του. Του το έδωσε. «Πόσο;» Ρώτησε ο τύπος και έψαξε στην τσέπη της βερμούδας του. «Τίποτα, να ‘σαι καλά» απάντησε ο μανάβης και μαρμάρωσε το βλέμμα του…