Γκρίνια του Θείου – Vol.3

Γρήγορο update: άυπνος για μια μέρα ολόκληρη, καφές και μπύρες έχουν αρχίσει να ρέουνε στις φλέβες αντί για αίμα και το φαγητό της μάνας μου σαπίζει στο ψυγείο εδώ και κανένα δεκαήμερο.

Όλα καλά, στο τέλος θα νικήσουμε.

«Να σε δώσω ένα χαστούκι γεμάτο με όλη την παλάμη στα μαγούλια να σε πω εγώ, σιχαμένε» με μαλώνω.

Μέσα στην ειρωνεία είμαι ώρες – ώρες. Μαλώνω με εμένα. Και με ποιον να μαλώσεις ρε μεγάλε; Αφού δεν έχεις κανέναν γύρω σου, μοναχός σου θα ψοφήσεις.

Και ούτε γρύλοι να μην ακούγονται αφού πω στον εαυτό μου κάτι τέτοιο.

Ανάγνωση κειμένου » “Γκρίνια του Θείου – Vol.3”

Απόκριες

Η λογοτεχνική κειμενογραφία δεν πουλάει (ναι γιατί τα άλλα που γράφεις πουλάνε, μαλάκα). Οπότε ξανά-μανά στο κράξιμο.

Απόκριες. Ε ρε ,λέω, απόκριες. Και νηστεία. Και απόκριες. Και Καθαρά Δευτέρα. Και Απόκριες.

Μόνο χαλβά, λαγάνα, ταραμά, ελιές, γενικά πράγματα που δεν τρως ποτέ αλλά εκείνες τις ημέρες τα ρημάζεις σκέφτεσαι. Και σκέφτομαι. Και τρώω, και τρως, και τρώμε. Αλλά οι Απόκριες ή απόκριες, δεν ξέρω αν χρειάζεται το κεφαλαίο για να δώσει έμφαση σε μια περίοδο που απέχουμε από το κρέας λόγω θρησκείας (άκου εδώ ρε μαλάκα), χαρακτηρίζονται κι από τα καρναβάλια, από τους μασκαρεμένους με τις πολύχρωμες φορεσιές τους που δίνουν στις ημέρες πριν την Σαρακοστή μια διάθεση εύθυμη και πολύχρωμη και ζωηρή.

Ανάγνωση κειμένου » “Απόκριες”