Ο λήσταρχος, το Φαλακρό και μια κατάρα

Ο λήσταρχος, το Φαλακρό και μια κατάρα

Το «Φαλακρό» είναι ένα ύψωμα εντελώς μα εντελώς φαλακρό. Ξερό και άδειο. Για αυτό και ονομάστηκε κι έτσι, «Φαλακρό». Κοίτα να δεις σύμπτωση. Δεν έχει δέντρα, δεν έχει βλάστηση, δεν έχει θάμνους και φυλλωσιές. Δεν έχει πουλιά να πετάνε από πάνω του, ούτε γρύλους τα καλοκαίρια να ξελαρυγγιάζονται. Ακόμη και τα ζώα αποφεύγουν να βοσκήσουν…

Η καραμπίνα του παππού

Η καραμπίνα του παππού

Η καραμπίνα του παππού σπάνια κατέβαινε από τον τοίχο. Ακριβώς επάνω από το τζάκι, εκεί ήταν η θέση της. Ο παππούς την κατέβαζε μόνο μια φορά τον μήνα για να την καθαρίσει, όπως έλεγε. «Μα παππού, είναι μια ζωή επάνω από το τζάκι, κρεμασμένη στον τοίχο. Πώς βρόμισε;» ρωτούσα τον γέρο. Εκείνος την έπαιρνε στα…

Από κανένα

Από κανένα

Ο Γέρος ήταν περίεργος εκείνες τις τελευταίες νύχτες και το καταλάβαινα. Ούτε τα γελάκια που έριχνε καλοπροαίρετα στα άνοστα ανέκδοτα μου, ούτε διάβασμα παρέα με εμένα για μύθους και ιστορίες, ούτε τηλεόραση στις δέκα κάθε βράδυ να γελάσουμε με ότι αηδία έπαιζε, ούτε περίπατοι στην πόλη που δεν του άρεσε. Κλείστηκε και το ένιωθα. Ίσως…