Το ροζ κουτί κι ο Γιάννης

Έκλεψα κάτι, μια μόνο φορά, όταν ήμουν εννιά χρονών.

Και εκείνο το κάτι ήταν ένα κουτάκι. Ένα μικρό, ροζ – για κάποιο λόγο ναι, ροζ, λουλουδάτο – ναι, και λουλουδάτο, κουτάκι.

Λοιπόν, είμαστε στο χίλια εννιακόσια ενενήντα εννιά, ή 1999, σε μια συννεφιασμένη ημέρα του Νοεμβρίου, γύρω στις έντεκα το πρωί.

Η μουντάδα του καιρού σκαλίζει το τζάμι του δωματίου μου και με στεναχωρεί περισσότερο από το σχολείο που θα ξεκινήσει σε τρεις ώρες.

Όταν είσαι απογευματινός προλαβαίνεις να χαρείς την ημέρα σου. Πώς χαίρεσαι την ημέρα σου όταν είσαι παιδί στην δεκαετία “Χ” και δεν έχει παιδικά;

Ανάγνωση κειμένου » “Το ροζ κουτί κι ο Γιάννης”